خوشبخت ترین مرد

می توانستی دوستم داشته باشی

به نظر ساده می آید، نه؟

می توانستی دوستم داشته باشی

تا من

خوشبخت ترین مرد ِ

این کهکشان مارپیچی باشم

مهدی یکتا

*پی نوشت: باورتان نمی شود که چقدر وال کوهان دار بودن را دوست دارم. آنقدر که می توانم تمام پلانکتون های جهان را یک جا ببلعم.

برچسب: نویسنده: ابوالفضل محمودی تاريخ: پنجشنبه 29 تير 1396 ساعت: 20:19

برای خودت باش

دیدی شب نشست به باورمون؟ دیدی غریب موندیم؟ دیدی خسته شدیم و هیچ خسته نباشیدی درد رو از تنمون بیرون نکرد؟ دیدی نشستی هی آسمون ریسمون بافتی هیشکی به هیچ جاش نبود؟ دیدی تنهایی همه ی سوراخ سمبه ها رو پر کرد؟ دیدی جز کلمه چیزی برات نموند؟دیدم. آدمایی که می رن رو دیدم. روزای خستگی رو دیدم. شب رو دیدم. تار

برچسب: نویسنده: ابوالفضل محمودی تاريخ: دوشنبه 26 تير 1396 ساعت: 16:52

آنچه بین ما بود

آنچه بین ما بودمی توانست بیکرانه ی اقیانوس باشد و من تمام آن را طی می کردم می توانست کوهستان باشد و من بر نوک بلند ترین قله ها می ایستادم می توانست بیابان باشد و من در گرم ترین روزها به سوی تو می آمدم اما نه آنچه بین ما بود تو بودی و من هیچ وقت نیاموختم که چگونه بر کسی که به او عشق می ورزم چیره شوم

برچسب: نویسنده: ابوالفضل محمودی تاريخ: دوشنبه 26 تير 1396 ساعت: 16:52

افول

گاهی فکر می کنمکه تو از کدام پنجره ی باز پا در خانه ام می گذاری چگونه در چشمانم نگاه می کنی؟ و با چه امیدی دستانت را بر قلبم خواهی کشید؟ می دانی من یخ زده ام مثل سالی که چهار زمستان داشته امید برای من افسانه ای است از دورانی بسیار دور و با هر طلوع خورشید سعی می کنم که غم را از شانه های بتکانم در من

برچسب: نویسنده: ابوالفضل محمودی تاريخ: پنجشنبه 22 تير 1396 ساعت: 19:34

خطوط دستهایمان

عزیز من، گمان مبر زمانی که واژه هایم از دوست داشتنت می گویند همه چیز به همین سادگی است. مغز باید دستور بدهد، قلب باید تندتر بتپد، خون در تک تک رگ ها جاری شود، پلک بپرد، چشمها گشاد شوند و آنقدر نفس نفس بزنم تا کلمه ها کنار یکدیگر بنشینند و به دوست داشتنت ختم شود.همه ی ما نقاشیم و همه ی ما بازیگریم و